Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza w Warszawie

Warszawska szkoła baletowa powstała na początku XIX wieku i jest jedną z najstarszych w Europie. Do wybuchu II wojny światowej działała w ramach Teatru Wielkiego. Kierowali nią między innymi tak znakomici baletmistrzowie jak: Filippo Taglioni, Carlo Blasis, Roman Turczynowicz – obecny Patron Szkoły, Piotr Zajlich czy Leon Wójcikowski.

W 1956 roku uczniom i pedagogom stworzono znakomite warunki pracy. W nowym budynku szkoły zaprojektowano nowoczesne sale baletowe o pełnym profesjonalnym wyposażeniu, przestronne, jasne klasy, pracownie, przepiękna stylowa aula z dużą sceną szkolną i odpowiednim zapleczem, nowoczesne natryski i sanitariaty, gabinet lekarski i fizykoterapii.

Od początku jej istnienia ze szkołą współpracowali najlepsi pedagodzy francuscy, włoscy, rosyjscy, radzieccy i polscy. To oni przekazali uczniom tradycje i tajniki sztuki baletowej, przyczyniając się do rozwoju polskiego baletu oraz wychowując pokolenia znakomitych tancerzy.

Absolwenci Szkoły tańczą na wszystkich scenach polskich teatrów operowych i muzycznych a także w zespołach "Mazowsze" i Śląsk". Wielu z nich odnosiło i nadal odnosi sukcesy jako soliści i członkowie najlepszych zespołów baletowych całego świata. Należą do nich m.in.: Leon Wójcikowski, Wojciech Wiesiołłowski, Gerard Wilk, Bożena Kociołkowska, Krystyna Mazurówna, Barbara Sier, Andrzej Glegolski, Łukasz Gruziel, Piotr Nardelli, Tadeusz Matacz, Andrzej Ziemski, Agnieszka Szymańska, Izabela Milewska.

Są też tacy jak m.in. Hanna Chojnacka, Teresa Memches, Jolanta Rybarska, Łukasz Gruziel, Henryk Jeż czy Monika Radecka którzy wrócili do Szkoły i pracują jako pedagodzy, wspomagając uczniów swoją wiedzą i umiejętnościami, dzieląc się doświadczeniem zdobytym w pracy tancerza, choreografa czy pedagoga.

Warsaw Ballet School

Warsaw Ballet School, founded at the beginning of the 19^th century, is one of the oldest ballet schools in Europe. Before World War II, the School operated within the Grand Theatre. It was run by such renown ballet masters as: Filippo Taglioni, Carlo Blasis, Roman Turczynowicz – current patron of the School, Piotr Zajlich and Leon Wójcikowski.

In 1956, very good working conditions were created for the School. The new premises contained modern, fully and professionally equipped ballet studios, spacious and well lighted classrooms, a beautiful stylish hall with a large stage and adequate backstage resources, modern showers and sanitary facilities, a physician’s consulting room and a physiotherapy room.

In 1956, very good working conditions were created for the School. The new premises contained modern, fully and professionally equipped ballet studios, spacious and well lighted classrooms, a beautiful stylish hall with a large stage and adequate backstage resources, modern showers and sanitary facilities, a physician’s consulting room and a physiotherapy room. From its beginning, the School was cooperating with the best teachers from France, Italy, Russia, the Soviet Union and Poland. It was them who passed on the secrets of the art of ballet to the students, and who contributed to the development of Polish ballet by educating generations of excellent dancers.

In 1956, very good working conditions were created for the School. The new premises contained modern, fully and professionally equipped ballet studios, spacious and well lighted classrooms, a beautiful stylish hall with a large stage and adequate backstage resources, modern showers and sanitary facilities, a physician’s consulting room and a physiotherapy room. From its beginning, the School was cooperating with the best teachers from France, Italy, Russia, the Soviet Union and Poland. It was them who passed on the secrets of the art of ballet to the students, and who contributed to the development of Polish ballet by educating generations of excellent dancers. The School’s graduates dance on the stages of all Polish opera and musical theatres as well as in the “Mazowsze” and “Śląsk” ensembles. Many of the graduates have succeeded as soloists and members of the best ballet ensembles all over the world. These include: Leon Wójcikowski, Wojciech Wiesiołłowski, Gerard Wilk, Bożena Kociołkowska,  Barbara Sier, Andrzej Glegolski, Łukasz Gruziel, Piotr Nardelli, Tadeusz Matacz, Andrzej Ziemski, Agnieszka Szymańska, Izabela Milewska.

There are also former students  who came back to the School to work as teachers,  helping the students by sharing their knowledge, skills and experience acquired during their career as dancers, choreographers or teachers. These include: Hanna Chojnacka, Teresa Memches, Jolanta Rybarska, Łukasz Gruziel, Henryk Jeż and Monika Radecka.

L’Ecole Nationale de Danse de Varsovie, « Roman TURCZYNOWICZ »

La fondation de l’Ecole de Danse remonte précisément au mois de juillet 1818 lorsque le directeur de l’Opéra National -TEATR WIELKI, Ludwik OSINSKI, fait appel au maître de ballet, chorégraphe et pédagogue français, Louis THIERRY en vue de former des danseurs de qualité pour les besoins de la scène varsovienne. Une audition est alors organisée pour recruter dix garçons et dix jeunes filles pouvant se présenter au directeur, avec l’autorisation de leurs parents.

L’Ecole de Danse existe ainsi dans le cadre du TEATR WIELKI et l’équipe pédagogique est renforcée de Maurice PION et Henri DEBRAY,représentants de « l‘école française ». Elle est dirigée ensuite par les plus grandes figures du ballet romantique tels les célèbres maîtres italiens, Filippo TAGLIONI et Carlo BLASIS. Parmi eux, le polonais Roman TURCZYNOWICZ (qui donnera son nom à l’école) dont le souhait est bien sûr d’aligner le niveau du corps de ballet de l’Opéra de Varsovie au rang des autres capitales mais également de créer des ballets au caractère spécifiquement polonais.

Il faut citer parmi les divers directeurs qui se sont succédés, Enrico CECHETTI (de 1902 à 1905) puis Piotr ZAJLICH (de 1918 à 1934) et Leon WÒJCIKOWSKI (de 1952 à 1960), un grand danseur, en particulier des Ballets Russes de Serge DIAGHILEV et de la Compagnie Anna PAVLOVA.

En 1949, dans Varsovie en ruines, un noyau de pédagogues tente de recréer l’Ecole de Danse dans des locaux vétustes ayant échappé aux bombardements. En 1951, à l’initiative d’Arnold SZYFMAN, l’aile gauche du TEATR WIELKI est reconstruite pour accueillir les élèves et un programme d’études est élaboré par le Ministère de la Culture et des Arts afin d’instaurer une formation de danseur professionnel parallèlement à des études générales.

Enfin, à la rentrée scolaire de 1955, un bâtiment moderne situé juste en face de l’entrée des artistes du TEATR WIELKI, rue MOLIERE, est alloué définitivement à l’école, avec des locaux somptueux et des conditions de travail exemplaires qui sont à l’origine de résultats probants.

Nationalisée en 1948, l’Ecole de Danse débute une collaboration avec des professeurs issus du BOLCHOÏ et du KIROV venus transmettre la méthode russe, réputée dans le monde entier.

En un demi siècle, l’Ecole Nationale de Danse de Varsovie a formé plus de huit cents danseurs dont de nombreux chorégraphes et pédagogues, qui font connaître leur art sur les scènes et dans les écoles du monde entier.

Wg Margot Magin