Tradycyjnie pamięć bliskich nam zmarłych czcimy 1 listopada. Tego dnia odwiedzamy cmentarze aby zapalić znicz i złożyć kwiaty na grobach nieżyjących, znanych nam osób. W rzeczywistości ta data od wielu stuleci związana jest z rzymskokatolickim Świętem Wszystkich Znanych i Nieznanych Świętych. Wspominanie zmarłych należy do porządku innego rzymskokatolickiego święta – Dnia Zadusznego przypadającego 2 listopada.

Ks. Grzegorz Fabiński (†2010) – nieodżałowany nauczyciel naszej szkoły, który zginął tragicznie na początku minionych wakacji. Niezwykła i porywająca osobowość. [Cmentarz Wolski] Zapal znicz ks. Grzegorzowi na www.grzegorzfabinski.kupamieci.pl

Hubert Gąsienica (†2010) – kolega, uczeń, który odszedł od nas nagle w zeszłym roku szkolnym... Bardzo lojalny, uczciwy, klasowe szczęście, klasowy rozwiązywacz problemów. Swoim niepowtarzalnym śmiechem wprowadzał atmosferę radości. Nie liczył się wcale z powagą nauczycielskiego biurka, na którym często stawał na rękach i podskakiwał. Takim go zapamiętamy. Bardzo nam go brakuje.

Jan Karnyski (†2008) – wieloletni dyrektor szkoły, nauczyciel geografii i przysposobienia obronnego. Człowiek-Serce bardzo oddany sprawom szkoły a zwłaszcza ludziom, pracownikom oraz uczniom. Wychował wiele pokoleń polskich tancerzy. Wszyscy ciepło go wspominamy.

Maria Demianiuk (†2007) – wieloletni kierownik administracyjny szkoły. Zawsze była gotowa pomóc każdemu – od ucznia klasy I po dyrektora. Nie było dla niej spraw niemożliwych, ani beznadziejnych. Wydawała się osobą najważniejszą w szkole i rzeczywiście nią była. Bez Panii Marii szkoła jest pusta.

Witold Pruss (†2005) – niezwykły nauczyciel historii, specjalista od współpracy z młodzieżą trudną, kurator sądowy. Przyjaciel młodzieży. Wszystkim dawał druga szansę. [Powązki Wojskowe, aleja "C", rząd "B"]

Roman Turczynowicz (†1882) – patron OSB w Warszawie, wybitny polski choreograf i pedagog. Patriota, który w XIX wieku nieustannie walczył o rozwój polskiego baletu i polskiego tańca narodowego. [Stare Powązki, IV brama, od wyjścia skręcić w lewo do litery "D"]

Elżbieta Romanowa (†1993) – wybitny pedagog historii tańca i przedmiotów muzycznych, wychowawca. Elegancka dama i nauczyciel z ogromną charyzmą. Wiele lat poświęciła na odnalezienie grobu Romana Turczynowicza, którego imię szkoła nosi z jej inspiracji. [Wólka Węglowa, kw. E-VIII-3, rząd III, grób 3 lub 4]

Halina Baurska (†) – wspaniała przedwojenna tancerka. Uczyła tańca klasycznego chłopców w klasach młodszych. Jak nikt inny potrafiła w młodych tancerzach rozbudzić zamiłowanie do zawodu i nauczyć pracy.

Tadeusz Błachny (†) – pianista, akompaniator. Niewykle życzliwy i pomocny. Wspaniały człowiek.

Zygmunt Dąbrowski (†1973) – wspaniały tancerz, pedagog klas męskich, jego imię nosi pierwsza sala baletowa, w której zwykle prowadził zajęcia. Na co dzień był niezwykle eleganckim mężczyzną. Na scenie reprezentował typ tancerza noble i tę ideę tańczenia z zaangażowaniem przekazywał swoim uczniom. [Stare Powązki, IV brama, od wyjścia skręcić w prawo do litery "Y", kw. 223, rząd III]

Maria Gwardys (†) – pedagog głównie pionu pedagogicznego naszej szkoły. Osoba niezwykle inteligentna i wykształcona, wspaniały wychowawca i wzór dla przyszłych pedagogów. Jej wychowanką jest obecna dyrektor szkoły, która mówi o profesor Gwardys „po prostu wspaniała”. [Stare Powązki, kw. 257-"C", rząd III, grób 12]

Florentyna Kilińska (†2002) – wybitny pedagog tańca klasycznego, patronka sali nr II. Człowiek wielkiego serca z życiową mądrością, którą potrafiła się dzielić. Życzliwa, złośliwa... Ci, którzy znali panią profesor będą ją zawsze wspominać z uśmiechem. [Cmentarz na Bródnie, Aleja 49-"D", rząd IV, grób 24]

Zbigniew Kiliński (†1993) – wspaniały tancerz charakterystyczny, podobno „ostatni taki mazurzysta”, pedagog tańca charakterystycznego. Niezwykle barwna postać, otwarty, życzliwy i pomocny uczniom w różnych sytuacjach życiowych. [Cmentarz na Bródnie, Aleja 49-"D", rząd IV, grób 24]

Raisa Kuźniecowa (†) – wybitny pedagog tańca klasycznego i repertuaru, choreograf. Szczególnie ukochała muzykę Fryderyka Chopina. Samodzielnie przygotowała uczniów do wystawienia spektaklu „Chopiniana”. Znała chyba dziesięć języków obcych i umiała porozumieć się ze wszytkimi zarówno na płaszczyźnie zawodowej jak i prywatnej.

Barbara Olkusznik (†1994) – absolwentka naszej szkoły, wspaniała tancerka. W duetach ze Stanisławem Szymańskim i Witoldem Grucą tworzyła na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie niezapomniane kreacje. Była przepiękną kobietą. Po każdym spektaklu czekał na nią krag adoratorów. [Cmentarz w Wilanowie]

Jerzy Smoczyński (†2010) – wspaniały akompaniator do lekcji tańca klasycznego i repertuaru. Zawsze dysponował czasem dla uczniów i był niezwykle koleżeński dla współpracowników. Wyczarowywał niezapomnianą atmosferę na lekcjach. Swoją grą dosłownie dodawał uczniom skrzydeł.

Wojciech Wiesiołłowski (†1995) absolwent naszej szkoły, wspaniały tancerz i pedagog, patron sali nr III. Był solistą w słynnym zespole Balet XX wieku Maurice Béjarta. Jak sam mówił, nie lubił lustra, lubił ciszę, muzykę Chopina, operę i gotowanie. [Cmentarz w Wilanowie]

Gerard Wilk (†1995) absolwent naszej szkoły, wspaniały tancerz i pedagog, solista Baletu XX wieku Maurice Béjarta. Niezwykle ciepło wspominany przez znawców tańca jak i równe mu wiekiem pokolenie pań, które w latach 60. z niecierpliwością oczekiwały programów telwizyjnych z jego udziałem. Wraz z Krystyną Mazurówną tworzyli wtedy swingującą, znaną w całej Polsce parę gwiazdorską. Z powodzeniem łączyli kariery solistów Teatru Wielkiego w Warszawie z, jakbyśmy dziś powiedzieli, zainteresowaniem mediów.

Leon Wójcikowski (†1975) – tancerz, pedagog i choreograf, patron sali baletowej nr IV. Na początku XX wieku jego nazwisko było jednym z najsławniejszych nazwisk tancerzy na świecie. Profesor Wójcikowski był wtedy solistą Baletów Rosyjskich Sergiusza Diagilewa. W tym to zespole stworzył świetne kreacje w rolach charakterystycznych. Jego specjalnością był taniec hiszpański, którego z pasją uczył uczniów po powrocie do Polski. [Cmentarz na Bródnie, Aleja 63-B, rząd III, grób 6]