Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza

Absolwent szkoły baletowej Warszawskich Teatrów Rządowych, którą ukończył w 1917 r., choć już rok wcześniej zadebiutował na scenie Opery Warszawskiej. Bardzo szybko stał się pierwszym solistą tej sceny, która była miejscem jego nieprzerwanych sukcesów aż do 1919 r. W okresie międzywojennym występuje w wielu teatrach zagranicznych, przede wszystkim niemieckich, a w 1921 r. partneruje w Londynie słynnej Annie Pawłowej, z której zespołem odbywa długie tournee zagraniczne po Stanach Zjednoczonych.

W 1922 r. zostaje organizatorem i pedagogiem baletu nowoutworzonej opery w Katowicach, a następnie wraz ze swoim zespołem przenosi się do Poznania, występuje także w Wiedniu, Wilnie, aby w 1926 r. wrócić do baletu Opery Warszawskiej. Już na kilka lat przed II wojną światową założył własną szkołę baletową, którą prowadził do 1944 r.

Po wojnie z ogromnym oddaniem pracował nad odrodzeniem polskiego szkolnictwa baletowego, współorganizując szkołę najpierw Łodzi, a następnie w Warszawie. Zawsze był gorącym zwolennikiem uzupełniania przygotowania zawodowego tancerzy, rzetelnym wykształceniem ogólnym. W warszawskiej szkole baletowej, w której pracował aż do 1967 r. przekazywał wielu rocznikom swoich uczniów najlepsze tradycje polskiego baletu, uczył dyscypliny, pracowitości i wytrwałości, tak niezbędnych w zawodzie tancerza.

ZYGMUNT DĄBROWSKI (1896-1973) – patron of the ballet studio I

Graduated in 1917 from the State Ballet School in Warsaw, but already a year earlier had made his debut at Warsaw Opera. Soon afterwards, he became the first soloist of the theatre, which became the stage of his continuous successes until 1919. During the period between the two World Wars he danced in many foreign theatres, mainly in Germany. In 1921 he danced in London as a partner of famous Anna Pavlova and joined her ensemble on an international tour in the United States.

In 1922 Zygmunt Dąbrowski became the organiser and a ballet teacher in the newly-established opera in Katowice. Next, he moved together with his ensemble to Poznań; he performed in Vienna and Vilnius and finally in 1926 he came back to the ballet of Warsaw Opera. A few years before the outbreak of World War II he established his own ballet school which he managed until 1944.

After the War, Zygmunt Dąbrowski dedicated his efforts to the revival of ballet education in Poland. He took part in organising ballet schools – first in Łódź, then in Warsaw. He always believed in the idea of supplementing vocational training of the dancers with a thorough general education. In Warsaw Ballet School, where he worked until 1967, he handed down the best traditions of Polish ballet to his students, and taught them discipline, hard work and perseverance – qualities which are so important in ballet dancing profession.

FLORENTYNA KILIŃSKA - (1920 – 2002)– patronka II sali baletowej

Absolwentka warszawskiej szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim, którą ukończyła w 1936 r. Tancerka Polskiego Baletu Reprezentacyjnego pracującego pod kierownictwem artystycznym Bronisławy Niżyńskiej, a następnie Leona Wójcikowskiego i promującego polską kulturę taneczną w Europie i St.Zjednoczonych.

Po II wojnie światowej Florentyna Kilińska była solistką Baletu Parnella, Zespołu Domu Wojska Polskiego i Teatru Wielkiego w Warszawie. Po zakończeniu kariery tancerki w 1962 r. rozpoczęła pracę pedagogiczną jako nauczyciel tańca klasycznego, a w latach 70-tych także dyrektor artystyczny, warszawskiej szkoły baletowej.

Do końca swojej pracy w szkole tj. do 1995 r. wykształciła wiele roczników młodych tancerzy, a wśród nich znakomitych solistów baletu m.in. Ewę Głowacką, Barbarę Rajską, Beatę Więch, Beatę Grzesińską, Jolantę Rybarską, Michała Kostrzewskiego, Wojciecha Ślęzaka. Przez wiele lat sprawowała opiekę nad pracą młodych nauczycieli, dzieląc się swoim doświadczeniem, przekazując cenne wskazówki i odkrywając tajniki nauczania tańca zarówno od strony metodycznej jak i wychowawczej.

FLORENTYNA KILIŃSKA (1920-2002) – patron of the ballet studio II

In 1936 graduated from Warsaw Ballet School, which at that time operated as a part of the Grand Theatre. She danced in the Polish Representative Ballet under the artistic management of Bronisława Niżyńska and later of Leon Wójcikowski; promoting Polish dance culture in Europe and the United States.

After World War II, Florentyna Kilińska became a soloist of Ballet Polonais de Parnell, the House of the Polish Army ensemble and Warsaw Grand Theatre. In 1962, after she finished her dancing career, she became a classical ballet teacher and in the 70s she also held the position of the artistic headmistress, of Warsaw Ballet School.

Until the end of her work at the School, which is till 1995, she educated many young dancers, including such excellent ballet soloists as Ewa Głowacka, Barbara Rajska, Beata Więch, Beata Grzesińska, Jolanta Rybarska, Michał Kostrzewski and Wojciech Ślęzak. For many years she looked after young teachers, passing down her experience and invaluable advice and helping them uncover methodological and educational secrets of dance teaching.

WOJCIECH WIESIOŁŁOWSKI (1939– 1995)– patron III sali baletowej

Absolwent warszawskiej szkoły baletowej (1956 r.). Po ukończeniu szkoły otrzymał stypendium artystyczne, które pozwoliło mu na kontynuowanie nauki w leningradzkim balecie im.Kirowa, gdzie był m.in.uczniem słynnego pedagoga Aleksandra Puszkina. W tym czasie studiował także pedagogikę tańca. W latach 1956 – 1966 był solistą Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1964 r., zdobywając srebrny medal, został laureatem Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Warnie. W kolejnych latach tańczył jako solista w Balecie XX wieku M.Béjarta (1966 – 1971), a następnie w zespole R.Petit (1971 – 19734). W 1973 r. podejmuje pracę w Boston Ballet, gdzie kreuje solowe partie w repertuarze tradycyjnym, w baletach Balanchine'a, w repertuarze współczesnym.

Od 1979 r. rozpoczyna pracę jako pedagog baletu, prowadząc zajęcia w tak znanych zespołach jak Opera Paryska, Opera Rzymska, Stadttheater w Bazylei, Opera w Nancy, Opera w Berlinie, Opera w Hamburgu, Royal Ballet w Londynie. W latach 1982 – 1984 zostaje baletmistrzem American Ballet Theatre , którym kierował wówczas M.Barysznikow. Tę samą funkcję pełnił następnie w Ballet Royal des Flanders w Belgii oraz w London Festival Ballet (przemianowanym następnie na English National Balet). W czasie częstych pobytów w Polsce pracował jako pedagog z zespołem baletowym Teatru Wielkiego w Warszawie. Zawsze chętnie i z wielkim oddaniem dzielił się przebogatym doświadczeniem artystycznym i pedagogicznym z uczniami i pedagogami swojej macierzystej szkoły baletowej, prowadząc lekcje tańca klasycznego i próby repertuarowe. Staraniem szkoły jego doświadczenia pedagoga tańca zostały opublikowane w książce „O nauczaniu tańca klasycznego”.

WOJCIECH WIESIOŁŁOWSKI (1939-1995) – patron of the ballet studio III

In 1956 graduated from Warsaw Ballet School. After graduation, Wojciech Wiesiołłowski received an artistic grant, which enabled him to continue his education at Kirov Ballet in St. Petersburg where he studied, among others, under a famous educator Alexander Pushkin. At the same time, he also studied dance education. In 1956-1966, he was a soloist of Warsaw Grand Theatre. In 1964, he received a silver medal in the International Ballet Competition in Varna. In the following years, he was a soloist in M. Béjart’s Ballet of the 20^th Century (1966-1971), and in R. Petit ensemble (1971-1973). In 1973, he started working in Boston Ballet, where he created solo roles for traditional repertoire, Balanchine’s ballets and modern repertoire.

In 1979, Wojciech Wiesiołłowski started working as a ballet teacher in such famous places as Opéra de Paris, Rome Opera, Stadttheater in Basel, Opéra de Nancy, Berlin State Opera, Hamburg State Opera and Royal Ballet in London. In 1982-1984, he worked as a ballet master in American Ballet Theatre, which at the time operated under M. Baryshnikov. Later, he held the same position in Ballet Royal des Flanders in Belgium and in London Festival Ballet (later known as English National Ballet). During his frequent visits to Poland, he worked as a teacher with Warsaw Grand Theatre corps de ballet. He was always eager to share his artistic and educational experience with students and teachers of his mother-school, where he conducted classical ballet lessons and repertoire rehearsals. Thanks to the effort of the Ballet School, his experiences as a ballet teacher were published in a book entitled “The Art of Teaching Classical Ballet.”

LEON WÓJCIKOWSKI (1899– 1975)– patron IV sali baletowej

Uczeń warszawskiej szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim. W 1915 r. został zaangażowany do słynnych Baletów Rosyjskich Sergiusza Diagliewa. Do rozwiązania zespołu w 1929 r. był jego solistą, od 1917 r. tańcząc główne role w większości baletów prezentowanych przez Diagilewa. Publiczność wielu krajów świata podziwiała wyrazistość, dynamikę i niewiarygodną precyzję jego tańca. Sławę przyniosły mu m.in. takie role jak Pietruszka („Pietruszka”) czy Wódz Połowców („Tańce Połowieckie”). Był tancerzem szczególnie predestynowanym do odtwarzania ról charakterystycznych, wybitnym wykonawcą tańców hiszpańskich, w których stał się niedościgłym wzorem dla wielu pokoleń tancerzy.

W latach 30-tych tańczył m.in. w zespole Anny Pawłowej, Baletach Rosyjskich Monte-Carlo, Baletach Rosyjskich płk. de Basila oraz prowadził własny zespół. W 1938 r., po B.Niżyńskiej , objął kierownictwo artystyczne Baletu Polskiego, dla którego przygotowywał własne choreografie i występował jako solista. W okresie okupacji niemieckiej kierował Miejską Szkołą Baletową w Warszawie. Po II wojnie światowej pracował jako choreograf i pedagog w wielu polskich teatrach muzycznych, m.in. jako baletmistrz w Teatrze Wielkim w Warszawie. W latach 1952 – 1960 był dyrektorem artystycznym warszawskiej szkoły baletowej, w której prowadził także lekcje tańca klasycznego i charakterystycznego. Dzięki znakomitej pamięci ruchowej, przekazał polskiej publiczności wiele znakomitych dzieł z repertuaru Baletów Rosyjskich Diagilewa. Jako choreograf i baletmistrz pracował także w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Włoszech i w Belgii.

LEON WÓJCIKOWSKI (1899-1975) – patron of the ballet studio IV

Former student of Warsaw Ballet School. In 1915 Leon Wójcikowski danced in famous Ballets Russes of Sergei Diaghilev, where since 1917 he had main roles in most of the ballets and remained a soloist until the dissolution of the group in 1929. Audiences from many countries admired the sharpness, dynamism and unbelievable precision of his dance. He became famous for such roles as Petrushka (in Petrushka ) or Polovtsian khan (in Polovtsian Dances ).He was particularly suited for characteristic roles, and was an outstanding performer of Spanish dances, for which many generations of dancers considered him to be an unmatched example.

In the 1930s, Leon Wójcikowski danced in Anna Pavlova’s ensemble, Ballet Russe de Monte Carlo, Colonel de Basil’s Ballet Russe, and managed his own ensemble. In 1938, he took over, after B. Niżyńska, artistic management of Polish Ballet, for which he prepared his own choreographies and danced as a soloist. Under Nazi occupation, he managed the City Ballet School in Warsaw. After World War II, he worked as a choreographer and a teacher in many Polish musical theatres, including Warsaw Grand Theatre, where he was a ballet master. In 1952-1960 he held the position of the artistic director at Warsaw Ballet School, where he also taught classical ballet and character dance. Thanks to his amazing motion memory, he presented to Polish public many superb creations of Diaghilev’s Ballets Russes. He also worked as a choreographer and a ballet master in the Great Britain, Germany, Italy and Belgium.

Niepokorni

Patryk Walczak i Jakub Gut.

chor. i przyg.: Paulina Andrzejewska

ROK Z FRYCKIEM - JESIEŃ
Tańczy Antonina Ziąbska - uczennica kl. VIII,

chor. i przyg.: M. Borowiec,

muz.: F. Chopin - Walc D-dur op.64 nr 1,

oprac. i aranż. Jacek Grekow

koncert warszawski, 30.01.2010 r.

ROK Z FRYCKIEM - ZIMA

Tańczą: Patrycja Zabielska (solo), Zuzanna Borek, Karolina Orlińska, Jana Łucewicz, Marta Skowrońska, Magdalena Sieg - uczennice kl. IV: muz.: F. Chopin, Etiuda Ges-dur op.25 nr 9, gra Martha Goldstein; choreografia i przygotowanie: Małgorzata Borowiec, koncert warszawski, 30.01.2010r.

ROK Z FRYCKIEM - WIOSNA

Tańczy Marina Meletakis (kl. VI) muz.: F. Chopin - Mazurek g-moll op.68 nr 2; oprac. i aranż. Zespół Polski chor. i przyg.: M. Borowiec

koncert warszawski 29 i 30.01.2010 r.

ROK Z FRYCKIEM - LATO

Tańczą: solo: Aneta Sawicka (VII) i Piotr Garczyński (VI); Żaneta Bagińska, Emilia Cholewicka, Karolina Głowacka (VII), Andrzej Malinowski i Radosław Ruciecki (VIII)

chor. i przyg.: M. Borowiec muz.: F. Chopin - Mazurek C – dur op.33 nr 2;

oprac. i aranż. Zespół Polski koncert warszawski 29 i 30.01.2010 r.

TAŃCZĄCY Z CHOPINEM

muz.: Fryderyk Chopin - fragmenty koncertu e-moll op.11 nr1 (romance, larghetto, allegro maestoso) gra Lang Lang z orkiestrą Wiener Philharmoniker, dyryguje Zubin Mehta choreografia: Jacek Tyski; przygotowanie: Jacek Tyski i Łukasz Gruziel; Chopin - Patryk Walczak - uczeń kl. IX; Soliści : Zuzanna Kidziak - uczennica kl. VI, Aneta Sawicka, Anita Łapińska, Sara Gorbaczyńska - Pawłuszko, Alisa Komarowa, Marina Meletakis, uczennice kl. VII Izabela Grzeszczak i Andrzej Malinowski - klasa VIII, koncert warszawski 30 i 31.01.2010 r.

RONDO A LA KRAKOWIAK

Tańczą uczniowie kl. IV, V, VI i VIII; Soliści : M. Niedziałkowska (VI), S. Mietelica (kl. VI), I. Grzeszczak i R. Rusiecki (VIII), muz.: Fryderyk Chopin, Rondo à la krakowiak F-dur op.14; gra Stefan Askenase i Residentie Orkestr den Haag;dyryguje Willem van Otterloo; choreografia: Małgorzata Borowiec;przygotowanie: Małgorzata Borowiec i Ewa Głowacka;koncert warszawski 30.01.2010;